wtorek, 26 lipca 2016

Na zły początek

Dobry wieczór,
na początku wypadałoby się przedstawić. Jestem zatem młoda, średnio piękna i niedługo będę bezdomna. No, chyba że wcześniej znajdę pracę.
     Właśnie z tym jest problem. Niby mam jakieś wykształcenie, ale:
  • Nie jest to wykształcenie informatyczne (umiem tylko w HTML- a i CSS-a; wiem, jestem idiotką),
  • Mieszkam w średnio dużym ośrodku (i nie mogę się wynieść - o tym dalej),
  • Potrzebuję "elastycznego grafiku" (ach, ten pęd do nowych literek przed nazwiskiem - ale z drugiej strony, nadal mam tak pożądany status studenta),
  • Umieram od słońca (serio, fotoalergia), więc nie mogę wyjechać sobie do Włoch/Niemiec/Anglii/gdziekolwiek na robotę sezonową. 
     Do tej pory byłam na kilku rozmowach. Potencjalni pracodawcy obiecywali wiele: konkretne pieniądze, możliwość rozwoju, pracę z ciekawymi ludźmi. Niestety, nie nadaję się na przedstawiciela handlowego i nie sprzedałabym nawet szklanki wody na pustyni. Tak oto praca życia przeszła mi przed nosem.
     To może teraz nieco o charakterze - od zawsze byłam raczej introwertyczna, dość kąśliwa i ruda*. Ponadto bywam apodyktyczna oraz chimeryczna, a moje poczucie humoru bawi chyba tylko mnie samą. W zasadzie straszna ze mnie dziwaczka: nawet moje palce u stopy nie są normalne. Cukiereczek ze mnie, prawda?
     Jeżeli mam jakiś problem, muszę go przegadać. Nieważne z kim, mogę rozmawiać nawet z szafą. Dlatego właśnie założyłam bloga, ta forma zawsze skłaniała mnie do systematyczności (myślenia). Zostawiam te stronę otwartą, bo żywię nadzieję, że ktoś przeczyta moje wypociny wzruszy się i rozwiąże jeden z moich rozlicznych problemów (obecnie: da mi pracę; potrafię pisać i redagować teksty, zbierać informacje, robić zdjęcia, mam też doświadczenie dziennikarskie, ktoś, coś? Nie? Szkoda). Albo po prostu jestem porypaną mentalną ekshibicjonistką.



*W myśl zasady: "rudy to nie kolor, rudy to charakter".

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz